Prawo Kosmiczne (PK) to kompletny zestaw regulacji obowiązujących w korporacji NanoTrasen, do którego przestrzegania zobowiązana jest każda rozumna istota przebywająca na terenie jej obiektów. Wszelkie próby samowolnej modyfikacji, omijania lub ignorowania tych przepisów są surowo zabronione. Wraz z przekroczeniem progu jakiejkolwiek placówki korporacyjnej, akceptacja i stosowanie Prawa Kosmicznego stają się bezwzględnym obowiązkiem.
Lewy przycisk myszy — dodanie lub usunięcie zarzutu.
Prawy przycisk myszy albo przytrzymanie pola — okoliczności artykułu.
Ctrl + LPM — kolejni poszkodowani.
Shift + kliknięcie — recydywa.
Wybierz przestępstwa z siatki powyżej.
Oznaczenie artykułów, statusy prawne oraz odesłanie do rejestrów.
Każde przestępstwo oznaczone jest kodem §XYZ. Pierwsza cyfra oznacza stopień ciężkości czynu (1 — I … 5 — V). Dwie ostatnie cyfry (_XX) określają kategorię przestępstwa. Artykuły z tą samą kategorią _XX nie podlegają łączeniu — uwzględnia się wyłącznie najcięższy zarzut. Kary z różnych kategorii _XX sumuje się.
Wyjątek: zarzuty napaści, uszczerbku na zdrowiu, zabójstwa oraz uniemożliwienia reanimacji podlegają sumowaniu, jeśli dotyczą różnych poszkodowanych.
Zarzuty za kolejnych poszkodowanych dolicza się w całości, ponad ograniczenie opisane w dziale Łączenie kar.
W przypadku łącznego czasu kary przekraczającego 30 minut zaleca się orzeczenie dożywotniego aresztu (permabrig).
Rejestry: mienie znacznej wartości (§502), wyposażenie antykorporacyjne (§503).
Prawo Kosmiczne chroni załogę, pasażerów i gości stacji. Chroni także tych z nich, którzy okazali się agentami wrogiej organizacji. Takiej osobie przysługują prawa więźnia, przesłuchanie i wyrok na tych samych zasadach co każdemu.
Ochrony prawa nie mają napastnicy z zewnątrz: operatorzy nuklearni, piraci, ninja, magowie oraz wrogie formy życia. Wobec nich Ochrona działa według procedury stosowania siły i nie musi prowadzić postępowania. Napastnik, który się poddał i został rozbrojony, jest traktowany jak Osoba Niezarejestrowana.
Wróg Korporacji to osoba, której udowodniono winę z artykułu §500, §501, §502, §503 lub §504, albo pracę dla wrogiej organizacji, na przykład Syndykatu lub kultu. Uczestnik rewolucji nie jest Wrogiem Korporacji. Po dekonwersji stosuje się do niego zasadę o wpływach zewnętrznych z działu Wyroki i zasady ogólne.
Pracę dla wrogiej organizacji potwierdza przyznanie się, wyposażenie z rejestru antykorporacyjnego użyte przeciwko stacji albo dowody zebrane w śledztwie. Status nadaje osoba wydająca wyrok. Wpisuje go do Protokołu Przesłuchania, a w kartotece ustawia status Wróg.
Status nie zmienia wymiaru kary. Wróg Korporacji odbywa wyrok przewidziany w artykułach, z których został skazany. Dodatkowo:
Osoba Niezarejestrowana to jednostka, która nie należy do załogi stacji lub której przynależności nie da się jednoznacznie ustalić. Osoby niezarejestrowane podlegają obowiązkowemu zatrzymaniu oraz przymusowemu przesłuchaniu.
Poniżej zamieszczono pełne opisy artykułów. Okoliczności oraz wymiar kary: Okoliczności.
Kategoria obejmuje naruszenia porządku publicznego, niewykonanie poleceń organów władzy, naruszenia zasad aresztu, procedurę osłony umysłu oraz bunt. W ramach tej samej kategorii _XX uwzględnia się wyłącznie najcięższy zarzut.
Opis: Zakłócanie porządku publicznego, w tym udział w zamieszkach.
W szczególności:
Przy drobnych naruszeniach zaleca się ograniczenie kary do ostrzeżenia. Organizator zamieszek ponosi odpowiedzialność za czyny grupy. Dodatkowo uwzględnia się zarzuty z kategorii mienia oraz przemocy, jeżeli zostały popełnione. Zbrojne wystąpienie zagrażające prawowitej władzy korporacji kwalifikuje się jako §500.
Opis: Stawianie oporu wobec uzasadnionych poleceń organów władzy lub podczas legalnego zatrzymania.
W szczególności:
Wydane polecenie musi być zgodne z prawem. Ucieczka z celi kwalifikuje się jako §300.
Opis: Wydostanie się z celi lub spod dozoru z zamiarem ucieczki.
W szczególności:
Karę dolicza się do bieżącego wyroku. Wielokrotne próby stanowią odrębną podstawę dożywotniego aresztu (permabrig) i nie podlegają limitowi kategorii x00. Uszkodzenie wewnętrznych szyb bez możliwości wyjścia kwalifikuje się jako wandalizm (§104).
Opis: Odmowa poddania się legalnej procedurze osłony umysłu przy potwierdzonym zagrożeniu praniem mózgu lub kontrolą umysłu.
W szczególności:
Podejrzanego przetrzymuje się do momentu przyjęcia osłony umysłu. Neuroawersja nie zwalnia z tego obowiązku w sytuacji potwierdzonego zagrożenia — patrz implanty. Niesprawność implantu spowodowana stanem psychicznym może uzasadniać orzeczenie kary w górnej granicy §400, to jest dożywotniego aresztu (permabrig).
Opis: Zbrojne wystąpienie grupy osób stwarzające realne zagrożenie dla prawowitej władzy korporacji, powstałe żywiołowo lub w wyniku spisku.
Wystąpienie uznaje się za zbrojne, jeżeli jego uczestnicy posiadają broń palną, broń białą lub narzędzia zdolne do szybkiego wyrządzenia poważnego uszczerbku na zdrowiu. Nieuzbrojone zakłócanie porządku kwalifikuje się jako §100.
Wobec tej samej ofiary stosuje się jeden zarzut. Każda kolejna ofiara stanowi osobny zarzut.
Opis: Groźba użycia siły lub lekkie użycie siły bez zgody poszkodowanego.
W szczególności:
Niniejszego artykułu nie łączy się z §301 dotyczącym tej samej ofiary. Ciężkie rany, sprowadzenie do stanu krytycznego lub bezprawne przetrzymywanie kwalifikują się jako §301.
Opis: Poważny uszczerbek fizyczny lub psychiczny, w tym wynikający z bezprawnego przetrzymywania.
W szczególności:
Śmierć ofiary kwalifikuje się jako §401.
Opis: Umyślne lub nieumyślne pozbawienie życia istoty rozumnej.
W szczególności:
W razie braku zamiaru stosuje się okoliczność „brak zamiaru”. Każda kolejna ofiara stanowi osobny zarzut. Trzy lub więcej umyślnych zabójstw stanowi odrębną podstawę dożywotniego aresztu (permabrig).
Opis: Doprowadzenie ciała do stanu uniemożliwiającego ponowne przywrócenie do życia (rozczłonkowanie, wyrzucenie w przestrzeń kosmiczną, ukrycie do czasu rozkładu).
W szczególności:
Zabójstwo bez zniszczenia zwłok kwalifikuje się jako §401.
Kwalifikacja zależy od rodzaju mienia: wspólne lub działowe, osobiste, rzadkie, mienie znacznej wartości oraz rozbój. Kategoria podlega łączeniu z wtargnięciem (odmienna kategoria _XX). Wykaz: rejestr mienia znacznej wartości.
Opis: Przywłaszczenie mienia wspólnego lub pochodzącego ze strefy, do której sprawca nie posiada uprawnień dostępu.
W szczególności:
W drobnych przypadkach zaleca się nakaz zwrotu mienia oraz ostrzeżenie. Kradzież PDA kwalifikuje się jako §202. Kradzież rzadkiego mienia — jako §302. Kradzież mienia z rejestru — jako §502.
Opis: Przywłaszczenie lub usiłowanie przywłaszczenia cudzego mienia osobistego.
W szczególności: PDA, identyfikator (karta ID), słuchawka, klucz szyfrujący, rzeczy osobiste, gotówka, kod genetyczny, sprzęt rehabilitacyjny.
Identyfikator kapitana lub kierownika personelu oraz klucze szyfrujące zawierające dostęp do wszystkich kanałów łączności stacji kwalifikują się jako §502.
Opis: Kradzież rzadkiego lub kluczowego mienia stacji, które nie figuruje w rejestrze mienia znacznej wartości.
W szczególności: płyty konsol spoza rejestru, mechy, klucze dostępu ochrony, piloty działowe, identyfikatory kierowników spoza rejestru, pieczęcie Kierowników Działów, kombinezony ciśnieniowe, plecaki odrzutowe.
Mienie z rejestru mienia znacznej wartości kwalifikuje się jako §502. Dotyczy to także pieczęci Kapitana i pieczęci Centralnego Dowództwa.
Opis: Kradzież dokonana z użyciem przemocy stwarzającej zagrożenie dla życia lub z groźbą jej użycia.
W szczególności:
§402 Rozbój pochłania zarzuty napaści oraz uszczerbku na zdrowiu wynikające z tego samego zdarzenia. Jeżeli sprawca porzucił mienie i użył siły wyłącznie w celu ucieczki, czyn kwalifikuje się jako kradzież oraz §201 lub §301, a nie jako rozbój.
Opis: Bezprawne przywłaszczenie lub zniszczenie mienia o szczególnej wartości — nielegalne przejęcie urządzeń, sprzętu lub majątku stacji oraz wahadłowców o charakterze krytycznym lub wyjątkowo cennym.
W szczególności:
Za mienie lub sprzęt o charakterze krytycznym uznaje się elementy, bez których stacja nie jest w stanie funkcjonować. Wykaz: rejestr.
W przypadku §103 oraz §203 obrót (handlowanie) zawiera się w ramach tego samego artykułu. W przypadku broni obrót stanowi osobne przestępstwo (§403). Posiadanie i obrót wyposażeniem z rejestru antykorporacyjnego kwalifikuje się jako §503. Wykaz: katalog kontrabandy.
Opis: Posiadanie, produkcja, zażywanie lub obrót substancjami objętymi ograniczeniami.
W szczególności:
W pierwszej kolejności stosuje się przepisy SPO. Jeżeli SPO milczy na ten temat, kapitan lub najwyższy rangą dowódca może nakazać ograniczenia w drodze oficjalnego ogłoszenia. Personel chemiczny lub botaniczny wykonujący obowiązki służbowe zgodnie z SPO nie podlega pod ten artykuł. Odczynniki: katalog kontrabandy.
Opis: Posiadanie lub obrót nieśmiercionośną kontrabandą, niebezpiecznym przedmiotem lub sprzętem poza zakresem uprawnień.
W szczególności:
Broń, granaty oraz materiały wybuchowe kwalifikują się jako §303 lub §403. Sprzęt z rejestru antykorporacyjnego — jako §503. Samo posiadanie narzędzi znalezionych w tunelach technicznych, bez dowodu kradzieży, nie stanowi podstawy do postawienia zarzutu.
Opis: Posiadanie broni nielegalnej lub kontrabandowej (broń palna bez zezwolenia, ostrza bojowe, granaty, ładunki wybuchowe, broń Syndykatu spoza rejestru, implanty wybuchowe).
Sprzedaż i dystrybucja kwalifikują się jako §403. Broń z rejestru antykorporacyjnego — jako §503.
Opis: Sprzedaż lub nieodpłatne rozprowadzanie broni, części broni, amunicji, granatów oraz ładunków wybuchowych — w tym broni wytworzonej samodzielnie.
Samo posiadanie bez prowadzenia obrotu podlega pod §303. Obrót sprzętem z rejestru antykorporacyjnego kwalifikuje się jako §503.
Opis: Posiadanie lub obrót przedmiotami wpisanymi do rejestru wyposażenia antykorporacyjnego, w tym:
Wyjątki określone w rejestrze zachowują kwalifikację z §203 lub §303. Kapłan oraz inny personel działający w ramach SPO nie odpowiadają z tego artykułu za dozwolone wyposażenie. Wykaz: rejestr.
Znęcanie się nad zwierzętami kwalifikuje się jako §204.
Opis: Oszpecenie lub nielegalna ingerencja w mienie bez wyrządzenia poważnych uszkodzeń (graffiti, nieuprawniona przebudowa estetyczna, zaśmiecanie).
Rozbicie okna kwalifikuje się jako §204.
Opis: Celowe uszkodzenie mienia lub złośliwe krzywdzenie zwierząt (z wyłączeniem legalnych procedur medycznych/badawczych oraz zwalczania szkodników).
W szczególności:
W przypadku Iana stosuje się ten artykuł, z karą w górnej granicy przedziału. Sabotaż kluczowych systemów stacji kwalifikuje się jako §304 lub §504.
Opis: Rozległe zniszczenie obszaru lub sabotaż kluczowego systemu stacji.
W szczególności:
Celowe niszczenie całej placówki lub doprowadzenie do samozniszczenia kwalifikuje się jako §504. Tak samo kwalifikuje się zmiana praw, po której jednostka ma krzywdzić załogę albo oddać stację wrogowi. Legalną zmianę praw opisuje strona Jednostki syntetyczne.
Opis: Działania grożące zniszczeniem statku lub placówki bądź wymuszające decyzje za pomocą przemocy na masową skalę (inicjacja procedury samozniszczenia, użycie ładunków wybuchowych w celu szantażu, branie zakładników, przejęcie kontroli nad statkiem, zmiana praw SI tak, by krzywdziła załogę albo oddała stację wrogowi).
Przeprowadzenie formalnej egzekucji wymaga wydania Nakazu egzekucji. Eliminacja w terenie podczas stanów wyjątkowych (kody wojenne) lub na IV poziomie stosowania siły nie stanowi egzekucji w rozumieniu niniejszego artykułu.
Przebywanie w strefie bez uprawnień. Kategoria podlega łączeniu z kradzieżą (odmienna kategoria _XX). Włamanie z użyciem specjalistycznych narzędzi poza zakresem uprawnień stanowi dodatkową podstawę do postawienia zarzutu z §203, jeżeli zostały spełnione jego przesłanki.
Opis: Wejście na teren niezabezpieczony bez stosownego zezwolenia.
W szczególności: obszar działowy bez posiadanego dostępu, magazyny, tunele techniczne oraz inne strefy nieujęte w wykazie §305.
W drobnych przypadkach wystarczy nakaz opuszczenia terenu lub odprowadzenie. Zgoda pracownika danego działu jest wystarczająca. Zakaz wydany przez kierownika działu ma jednak charakter nadrzędny.
Opis: Wejście bez zezwolenia na mostek, do biur kierownictwa, stref ochrony, zbrojowni, skarbca, serwerowni telekomunikacji, magazynu EVA, jądra SI, sekcji atmosferycznej, maszynowni lub kajuty kapitana.
Do stref zabezpieczonych należą w szczególności:
§105 nie podlega łączeniu z niniejszym artykułem (ta sama kategoria _XX).
Kategoria obejmuje oszustwo, nadużycie uprawnień oraz zaniedbanie obowiązków służbowych. Rażące zaniedbanie dotyczy kadry dowódczej oraz sytuacji zakończonych śmiercią albo katastrofą stacji.
Opis: Wprowadzenie w błąd w celu uzyskania korzyści, dostępu albo decyzji, do której sprawca nie ma prawa.
W szczególności:
Dokument uzyskany oszustwem jest nieważny. Czyny popełnione dzięki oszustwu, na przykład kradzież albo wtargnięcie, dolicza się osobno z właściwych artykułów. Kradzież samej pieczęci kwalifikuje się jako §302 albo §502.
Opis: Naruszenie obowiązków służbowych, które stwarza zagrożenie dla zdrowia osób lub bezpieczeństwa stacji, albo użycie uprawnień służbowych wbrew prawu.
Zaniedbanie, w szczególności:
Nadużycie uprawnień, w szczególności:
Sama odmowa wykonania polecenia, bez stwarzania zagrożenia, kwalifikuje się jako §200. Okoliczności „brak zamiaru” nie stosuje się do tego artykułu. Jeżeli nadużycie skończyło się uszczerbkiem na zdrowiu albo śmiercią, dolicza się zarzut z kategorii x01. Zaniedbanie albo nadużycie ze skutkiem ciężkim kwalifikuje się jako §506.
Opis: Poważne zaniedbanie ze strony kadry dowódczej lub zaniechanie skutkujące śmiercią członków załogi bądź katastrofą stacji.
W szczególności:
Dotyczy przede wszystkim kierowników działów. Kara dyscyplinarna (degradacja) orzekana jest niezależnie od kary pozbawienia wolności. Okoliczności „brak zamiaru” nie stosuje się do tego artykułu. Skazany z tego artykułu nie otrzymuje statusu Wroga Korporacji.
Okoliczności przy zarzucie, zasady łączenia kar oraz wykaz mienia znacznej wartości.
Kradzież przedmiotów z tego rejestru kwalifikuje się jako §502. Do rejestru wchodzą:
Za mienie lub sprzęt o charakterze krytycznym uznaje się elementy, bez których stacja nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować.
Pełny wykaz: katalog kontrabandy.
Wyrok nie jest prostą sumą wartości z tabeli. Najpierw uwzględnia się okoliczności dla każdego zarzutu osobno, następnie sumuje pozostałe kary, a dopiero na końcu wylicza ostateczny czas odbywania kary.
Prowadzący przesłuchanie decyduje, czy dana okoliczność zachodzi. Nadzorca (albo komendant / najstarszy rangą oficer) zatwierdza wyrok w Protokole. Przy drobnych przewinieniach często wystarczy ostrzeżenie oraz pouczenie, że kolejny taki sam czyn w tym samym dziale (_XX) zostanie uznany za recydywę.
Te okoliczności odnoszą się do pojedynczego artykułu. Jeśli dany artykuł zostaje wycofany (np. ze względu na łagodniejszy czyn w tym samym dziale _XX lub stan wyższej konieczności), recydywa oraz pozostałe modyfikatory powiązane z tym artykułem również przestają obowiązywać.
Recydywa — popełnienie tego samego czynu (_XX) po odbyciu kary, a nie w trakcie jednego zdarzenia.
Brak zamiaru — po przesłuchaniu ustalono, że sprawca nie dążył do wywołania skutku (śmierci, uszczerbku na zdrowiu, zniszczenia mienia). Wyrok redukuje się o 1/2 wartości kary z danego artykułu. Okoliczności tej nie stosuje się do §206 i §506, bo zaniedbanie z natury nie jest umyślne.
Stan wyższej konieczności — sprawca działał w celu ochrony życia własnego, innego bądź w celu ratowania stacji. Albo znajdował się w stanie krytycznym i nie podjął żadnych działań. Zarzut zostaje wycofany. Samoobrona oraz wykonanie legalnego rozkazu kwalifikują się pod ten punkt.
Granice samoobrony — samoobrona musi być współmierna do ataku i kończy się, gdy napastnik przestał zagrażać: uciekł, poddał się albo leży obezwładniony. Dobijanie leżącego, pościg w celu wymierzenia kary i samosąd nie są samoobroną. Odpowiada się za nie z właściwego artykułu kategorii x01.
Czynny żal — sprawca dobrowolnie zwrócił mienie, naprawił zniszczenia lub przetransportował poszkodowanego do punktu medycznego: wyrok redukuje się o 1/2 wartości kary z danego artykułu.
Modyfikatory poniżej nakłada się po zsumowaniu kary, na pomniejszoną już wartość. Dwa modyfikatory działające w tę samą stronę nie sumują się do 100% — dają maksymalnie 75% redukcji. Ostateczny wynik zaokrągla się w górę do pełnej minuty.
Współpraca — sprawca wskazał współsprawców lub miejsce ukrycia mienia, a informacje okazały się prawdziwe. Wprowadzenie w błąd wyklucza zastosowanie tej okoliczności: wyrok redukuje się o połowę po zsumowaniu i ograniczeniu kary.
Dobrowolne zgłoszenie się — sprawca sam zgłosił się i przyznał do winy, zanim podjęto działania pościgowe: wyrok redukuje się o połowę po zsumowaniu i ograniczeniu kary.
Utrudnianie śledztwa — sprawca objęty śledztwem lub przebywający w areszcie nie wykonuje legalnych poleceń ochrony: wyrok zwiększa się o połowę po zsumowaniu i ograniczeniu kary.
Pomocnik Techniczny uderzył inną osobę i zabrał jej PDA. W kieszeni miał cudzą pałkę ogłuszającą. Zaniósł poszkodowanego do medyka, oddał PDA i sam zgłosił się do aresztu, zanim zaczęto go szukać.
Gdyby pobił dwie osoby, drugi zarzut §201 doliczono by już po ograniczeniu: 13,5 + 5 = 18,5 min, a po dobrowolnym zgłoszeniu się 10 min.
Gdyby w tym zdarzeniu wystąpił również zarzut §301 wobec tej samej osoby, §201 zostałby wchłonięty przez kategorię x01. Wraz z nim wygasłyby przypisane do niego okoliczności, w tym recydywa.
Prawa więźniów oraz czynności organów władzy od podejrzenia do osadzenia.
Więźniom przysługują podstawowe prawa, które muszą być bezwzględnie przestrzegane przez funkcjonariuszy służby bezpieczeństwa:
Bieg odbywania kary ulega wstrzymaniu na czas konsultacji z prawnikiem oraz na pierwsze 10 minut rozprawy. Potem czas rozprawy liczy się na poczet wyroku (zobacz Czas a wyrok). Nadzorca ma obowiązek to respektować (SPO Nadzorcy). Prawnik jest zobowiązany pouczyć klienta, że w przypadku wielu zarzutów proces sądowy często trwa dłużej niż sam wyrok (SPO Prawnika).
Czyny popełnione podczas odbywania kary kwalifikuje się z artykułów kategorii x00 i x04. Przy karze czasowej dolicza się je do pozostałego czasu. Przy permabrig stosuje się środki porządkowe.
| Czyn | Kara czasowa | Permabrig |
|---|---|---|
| Wandalizm w celi. Rozbite lampy, meble albo wewnętrzne szyby, które nie otwierają drogi wyjścia. | §104 doliczony do wyroku. | Ostrzeżenie. Przy powtórce izolatka. |
| Naruszenie regulaminu aresztu. Majstrowanie przy drzwiach, odmowa wykonania poleceń, próba wyjścia, która nie otworzyła drogi ucieczki. | §200 doliczony do wyroku. | Izolatka. Przy powtórce środki przymusu. |
| Ucieczka. Opuszczenie celi lub strefy aresztu albo zniszczenie zewnętrznej ściany lub okna. | §300 doliczony do wyroku. Kolejna ucieczka jest podstawą permabrig. | Siła zgodna z tabelą stosowania siły, a po ujęciu izolatka. |
Atak na funkcjonariusza albo innego więźnia dolicza się osobno z kategorii x01. Ucieczka z permabrig nie zastępuje Nakazu egzekucji.
Nadzorca albo Komendant może zwolnić więźnia przed końcem kary czasowej. Zwolnienie warunkowe jest możliwe, gdy spełnione są wszystkie warunki:
Zwalniający ustala warunki i wpisuje je do kartoteki ze statusem Warunkowo zwolniony. Typowe warunki to zakaz wstępu do wskazanego działu, zakaz zbliżania się do poszkodowanego albo praca na rzecz stacji.
Złamanie warunków albo nowe przestępstwo oznacza powrót do celi na pozostałą część wyroku. Nowy czyn z tej samej kategorii liczy się jako recydywa. W tej samej sprawie zwolnienia warunkowego nie udziela się drugi raz.
Uzasadnione podejrzenie wobec danej osoby definiuje się jako podejrzenie oparte na bezpośredniej obserwacji przez funkcjonariusza potencjalnie nielegalnej działalności, zgłoszeniach dotyczących potencjalnie nielegalnej działalności popełnionej przez tę osobę (z wyłączeniem ogólnych lub nieprecyzyjnych opisów) pochodzących z wiarygodnego źródła, bądź na podejrzeniu opartym na dowodach zebranych i przekazanych przez detektywa stacji.
Uzasadnione podejrzenie wystarcza do ujęcia. Do przeszukania na Kodzie Zielonym potrzeba więcej: zobacz Przeszukiwania.
Pełna procedura: SPO Ochrony. Poniżej zamieszczono skrót w zakresie wiążącym się z Prawem Kosmicznym.
Ujęcie (zatrzymanie) — tymczasowe ograniczenie wolności podejrzanego w celu ustalenia tożsamości, przeprowadzenia przeszukania (jeśli jest dopuszczalne) oraz podjęcia decyzji o dalszych krokach. Osoba ta nie posiada jeszcze statusu formalnego więźnia i może zostać zwolniona bez wyroku.
Aresztowanie — formalne zatrzymanie, doprowadzenie do sekcji penitencjarnej, przesłuchanie, wydanie wyroku lub osadzenie do czasu procesu.
Funkcjonariusz dokonujący aresztowania nie może prowadzić przesłuchania tej samej osoby.
Przeszukanie osobiste polega na zajęciu przedmiotów znajdujących się w plecaku, dłoniach, odzieży wierzchniej, pasie, kieszeniach oraz nakryciu głowy danej osoby. W przypadku ujawnienia przedmiotów zabronionych, funkcjonariusz może zdecydować o pogłębionym przeszukaniu w ramach zatrzymania lub skonfiskować przedmioty objęte ograniczeniami. Po zakończeniu czynności wszystkie przedmioty posiadane legalnie należy zwrócić zatrzymanemu.
Przeszukanie bez nakazu na Kodzie Zielonym. Funkcjonariusz najpierw mówi, jakie przestępstwo widział, i wpisuje powód do kartoteki. Szuka tylko tego, co wiąże się z tym czynem. Zaleca się obecność świadka: drugiego funkcjonariusza albo osoby niezwiązanej ze sprawą. Gdy świadka nie było, a przeszukany kwestionuje podstawę, spór rozstrzyga Komendant. Przeszukanie bez podstawy kwalifikuje się jako §206.
Obowiązkowy etap procedury aresztowania. Służy ustaleniu stanu faktycznego oraz podjęciu decyzji o wyroku. Pełna procedura: SPO Ochrony.
Nadzorca, komendant, wyznaczony funkcjonariusz ochrony, kapitan lub prawnik (za zgodą nadzorcy bądź komendanta).
Funkcjonariusz dokonujący aresztowania nie może prowadzić przesłuchania tej samej osoby.
Musi zawierać co najmniej: dane i stanowisko przesłuchiwanego, dane i stanowisko prowadzącego, wykaz świadków, zebrane dowody, wyznaczoną decyzję (wyrok, zwolnienie, skierowanie do sądu, kara śmierci). Wymagane jest korzystanie z zatwierdzonego formularza.
Obsługa konsoli w sekcji ochrony. Wgląd jest dostępny dla każdego. Modyfikacja wpisów — wyłącznie dla personelu z uprawnieniami ochrony. Szczegóły: guidebook Rejestry kryminalne.
Więzień przebywający w areszcie może zostać poddany zabiegowi usunięcia implantu, o ile jest to prawnie uzasadnione. Wszczepianie implantów więźniom jest dozwolone wyłącznie w przypadkach opisanych poniżej. Proces aplikacji implantu nie może wydłużać czasu wyroku skazanego, co oznacza, że nie wolno przetrzymywać go dłużej wyłącznie w celu aplikacji implantu, chyba że przepisy stanowią inaczej.
Osłony umysłu mogą być stosowane wobec każdego więźnia, u którego potwierdzono poddanie praniu mózgu. W przeciwieństwie do standardowej implantacji, więźnia można przetrzymywać do momentu zaaplikowania osłony umysłu, o ile czynność ta przebiega bez nieuzasadnionej zwłoki. Jeśli podejrzany odmawia współpracy lub implant nie działa prawidłowo, stawia się mu zarzut z §400 Odmowa osłony umysłu.
W normalnych warunkach członek załogi może odmówić przyjęcia osłony umysłu, jeśli nie jest uwięziony za popełnienie przestępstwa.
Jednakże w przypadku wystąpienia znanego zagrożenia dla stacji, polegającego na masowym praniu mózgu lub kontroli umysłu, członkowie załogi mają obowiązek poddać się implantacji na polecenie ochrony. Niewykonanie tego nakazu będzie traktowane jako odmowa poddania się osłonie umysłu.
Niektóre osoby cierpią na neuroawersję, czyli biologiczną wrażliwość na osłony umysłu, która wywołuje objawy niepożądane (w tym silne migreny i drgawki). Stan ten nie zwalnia z obowiązku przyjęcia osłony w przypadku potwierdzonego zagrożenia praniem mózgu lub kontrolą umysłu, ani nie uprawnia do pominięcia protokołów bezpieczeństwa, jednak nakłada specjalne środki ostrożności.
1. Obowiązkowy protokół postępowania w przypadkach neuroawersji:
2. Wymóg usunięcia osłon po ustąpieniu zagrożenia: Osłony umysłu muszą zostać usunięte u osób cierpiących na neuroawersję na ich wniosek, gdy POTWIERDZONO, że zagrożenie minęło. Zaniechanie usunięcia implantu po ustąpieniu zagrożenia stanowi błąd w sztuce medycznej i kwalifikuje się jako §206.
Przy §400: jeżeli implant nie działa z powodu zaburzeń psychicznych więźnia, orzeka się karę w górnej granicy artykułu, to jest dożywotni areszt (permabrig).
Podejrzany może zostać zmuszony do poddania się zabiegowi usunięcia implantu, jeśli istnieją mocne, uzasadnione dowody wskazujące na jego posiadanie (np. funkcjonariusz był świadkiem użycia aplikatora lub odnaleziono materiał biologiczny na zużytym strzykawkowym aplikatorze). W przeciwieństwie do procedury implantacji, wykonanie wyroku więźnia może zostać wstrzymane lub przedłużone do czasu przeprowadzenia zabiegu, o ile służba bezpieczeństwa aktywnie podejmuje próby jego wykonania. Jeśli więzień wyrazi wyraźną zgodę, usunięcie implantu może nastąpić bez konieczności przedstawiania dowodów.
Wydawanie wyroku, sąd korporacyjny oraz formalna egzekucja.
Wyroki wydaje w pierwszej kolejności nadzorca. Pod jego nieobecność obowiązki te przejmuje Komendant Ochrony, a w razie jego braku — funkcjonariusz ochrony o najwyższym stopniu służbowym.
Przy orzekaniu kar należy kierować się rozsądkiem oraz zasadami humanitaryzmu. Nie należy bezrefleksyjnie dążyć do wymierzania maksymalnego wymiaru kary ani obowiązkowej degradacji. Kary powinny być dostosowane do wagi czynu i nakładane wyłącznie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia celu wychowawczego i zapobiegawczego.
Przewodniczącym rozprawy jest Sędzia, czyli Magistrat, a pod jego nieobecność Kapitan. Na Kodzie Delta, Gamma i Octarine postępowania sądowego nie wszczyna się. Pełna procedura: SPO Prawnika.
Pierwsze 10 minut rozprawy nie wlicza się w czas odbywania kary. Po upływie tego czasu bieg rozprawy zalicza się na poczet wyroku. Jeżeli czas wyroku upłynie w trakcie rozprawy — skazany uznawany jest za osobę, która odbyła karę, i podlega natychmiastowemu zwolnieniu.
Rozprawy odbywają się w sali sądowej. W przypadku jej zniszczenia lub braku — w kaplicy, na scenie lub w innym miejscu publicznym.
Bezpośrednie: poszkodowany, przedmiot przestępstwa, narzędzie zbrodni, odzyskane mienie, spójne zeznania co najmniej trzech świadków, raport służby bezpieczeństwa, zapisy z pamięci cyborga (borga), opinie biegłych/ekspertów, przyznanie się do winy, ślady biologiczne/odciski palców, nagrania i materiały fotograficzne.
Pośrednie: motyw działania, brak alibi, konflikt z poszkodowanym, trudna sytuacja materialna, historia skazań, stan odurzenia alkoholowego lub toksykologicznego.
Sędzia może umorzyć postępowanie w przypadku braku dowodów bezpośrednich, sprzeczności w zeznaniach świadków, braku potwierdzenia śladów materialnych lub ewidentnej niewinności oskarżonego.
Orzeczenie ogłasza się w obecności stron, podając kwalifikację prawną (artykuły Prawa Kosmicznego) oraz uwzględnione okoliczności. Werdykt sporządza się na piśmie i przekazuje ochronie (wyjątek stanowią kody wojenne, gdy sporządzenie dokumentu papierowego jest niemożliwe). Werdykt może zostać uchylony wyłącznie przez Centralne Dowództwo.
W przypadku orzeczenia kary śmierci sporządza się Nakaz egzekucji, którego wykonanie powierza się ochronie.
Sędzia ma prawo usunąć z sali rozpraw osobę zakłócającą przebieg postępowania (z użyciem środków przymusu, jeśli to konieczne) i nałożyć natychmiastowy środek karny. Składanie fałszywych zeznań przed sądem stanowi osobne przestępstwo (w zależności od charakteru czynu: §100, §200, §206).
Przed przeprowadzeniem formalnej egzekucji zawsze wymagane jest sporządzenie Nakazu egzekucji. Wymóg ten nie dotyczy eliminacji w terenie (IV poziom stosowania siły) ani egzekucji w terenie podczas stanów wojennych (Delta, Gamma, Octarine). Status Wroga Korporacji nie zwalnia z tego wymogu.
Na Kodzie Zielonym i Niebieskim skazany ma prawo do procesu przed wykonaniem egzekucji, jeśli o to wystąpi. Na pozostałych kodach procedurę można skrócić, jednak sporządzenie Nakazu pozostaje obowiązkowe.
Nakaz egzekucji pieczętuje Kapitan albo p.o. Kapitana. Gdy stacja nie ma Kapitana albo jego obowiązki pełni Komendant, o egzekucji decyduje większość obecnych Kierowników Działów, a pieczęć stawia jeden z nich. Zamiast Kapitana nakaz może zatwierdzić Magistrat po procesie albo Centralne Dowództwo. Komendant nie zatwierdza egzekucji samodzielnie.
Wykonanie wyroku powierza się wyznaczonemu funkcjonariuszowi. Funkcjonariusz dokonujący aresztowania nie powinien być wykonawcą egzekucji, o ile obsada kadrowa na to pozwala.
Bez ważnego Nakazu przeprowadzenie formalnej egzekucji jest zabronione. Dokument musi zawierać co najmniej: dane skazanego, wybraną metodę, kwalifikację prawną z Prawa Kosmicznego, miejsce wykonania oraz uzasadnienie. Wymagane jest stosowanie zatwierdzonego formularza.
Skrót z procedury stosowania siły. Funkcjonariusz nie może stosować stopnia siły wyższego niż przewidziany w tabeli. Niższe stopnie należy stosować w pierwszej kolejności, o ile sytuacja na to pozwala.
| Kod | Współpraca | Opór / ucieczka | Atak | Doprowadzenie do stanu krytycznego |
|---|---|---|---|---|
| Zielony | I | II | II | III |
| Niebieski | I | II | II | III |
| Czerwony | II | II | III | III |
| Oktarynowy | II | III | IV | IV |
| Delta / Gamma | II | IV | IV | IV |
Kod fioletowy stosuje te same limity co kod niebieski. Kod żółty — co kod zielony. Pozostałe kody — limit z kodu obowiązującego bezpośrednio przed ich ogłoszeniem.
Stosowanie III stopnia siły bez względu na tabelę jest dopuszczalne, gdy: podejrzany posiada broń śmiercionośną i istnieje ryzyko jej użycia (chyba że został obezwładniony lub rozbrojony). Podczas pościgu w przestrzeni kosmicznej lub próżni przy ignorowaniu poleceń. Gdy II stopień siły jest nieskuteczny (np. cel w egzoszkiecie lub ciężkim pancerzu).
Stosowanie IV stopnia siły bez względu na tabelę jest dopuszczalne, gdy: wydano oficjalny nakaz neutralizacji celu lub potwierdzono bezpośrednie zagrożenie życia funkcjonariusza bądź innych osób.
Osobie sprowadzonej do stanu krytycznego podczas interwencji udziela się pomocy medycznej i reanimacji, chyba że zagrożenie nadal występuje lub sprzeciwia się temu wyższy nakaz operacyjny.